Jest coś magnetycznego w twórczości najważniejszych reprezentantów sceny NOLA, a każdy czerpie tu z własnych doświadczeń, dorzucając innych składników do magicznego kociołka...
Epickie momenty równoważą się z bardziej wyciszonymi a całość, dzięki naturalnej produkcji, płynie przez te pięćdziesiąt kilka minut niespiesznie fundując nam prawdziwie eskapistyczną podróż na daleką, Wieczną Północ...
Wydaje się, że zespół tworzy przede wszystkim z myślą o występach na żywo. Utwory są chwytliwe, mają ciekawe breakdowny i momenty, w których można rytmicznie potrząsać czupryną...
Nie jest jedynie sentymentalnym echem młodości, ale krążkiem utkanym z dobrych, chwytających za serce kompozycji, które nie zestarzały się nic a nic...
Jak to możliwe, że jeszcze, raptem 5 lat wcześniej duet z Oslo zaoferował taką miernotę, a teraz proponuje tak doskonały album ubrany w najbardziej charakterną okładkę tego roku?
Po dwóch entuzjastycznie przyjętych albumach studyjnych apetyt rzeszy (sic!) fanów zespołu został tylko częściowo zaspokojony najnowszym wydawnictwem zatytułowanym Soldatenschicksale...