AngielskiPolski
Koszyk 0
Twój koszyk jest pusty...
Strona główna » Blog » Recenzje » SILVERTOMB – „The Interpretation of Nightmares” (2026)
  • wrzesien

Prześlij nam swój adres e-mail, a my powiadomimy Cię o nowych produktach, najlepszych cenach, promocjach i wyprzedażach.

 
  • Ilość produktów: 404
  • Ilość kategorii: 33
  • Ilość promocji: 38
  • Ilość nowości: 23
  • Aktualnie klientów na stronie: 9
  • Sklep odwiedziło: 1380769 klientów
  • Sklep działa od: 09-01-2015

SILVERTOMB – „The Interpretation of Nightmares” (2026)

Autor: Wadim Filiks Data dodania: 16-11-2026 Wyświetleń: 237
alt

SILVERTOMB – „The Interpretation of Nightmares” (2026)
Steamhammer

Po entuzjastycznie przyjętym przeze mnie tegorocznym albumie Sun Dont Shine (nasza recenzja tutaj), naturalnie z niecierpliwością oczekiwałem nowego materiału spod szyldu Silvertomb. Dlaczego? Ponieważ projekty te mają wspólny mianownik, a są nim znani z Type O Negative Kenny Hickey i Johnny Kelly. Wieloletnia przyjaźń muzyków zaowocowała kolejnym wspólnym wydawnictwem, ponownie balansującym pomiędzy wpływami heavy, doom i gothic metalu.

Skład zespołu uzupełniają Joe James (ex-Agnostic Front), Hank Hell (ex-Sheer Terror) oraz Aaron Joos (ex-Empyreon). Dla kwintetu Silvertomb album The Interpretation of Nightmares jest drugim pełnowymiarowym krążkiem po Edge of Existence z 2019 roku. Poprzedzona trzema singlami – No Way to Live , Graves In the Sky oraz Brain Matter / No God – płyta nawiązuje do stylistyki wypracowanej na poprzednim krążku, choć tym razem w wydaniu nieco spokojniejszym, bardziej melancholijnym i melodyjnym. 

Nie sposób pominąć porównań do „debiutu” Sun Dont Shine, gdzie przy wsparciu Kirka Windsteina i Todda Strange’a (znanych chociażby ze współpracy przy Down i Crowbar) duet z T.O.N. poszedł w stronę cięższych i powolniejszych riffów, zakrawających o doom inspirowany sludge metalem. W przypadku The Interpretation of Nightmares otrzymujemy powrót do spokojniejszego grania. Nie jest to materiał skierowany do fanów starych nagrań z Peterem – ten rozdział w muzycznej karierze Kelly’ego i Hickey’a wygląda na bezpowrotnie zamknięty.

Choć nie przepadam za tym sformułowaniem, nie potrafię oprzeć się wrażeniu, że nowy album Silvertomb to płyta… dojrzała. Przemyślane kompozycje ułożono i wyprodukowano w taki sposób, że niespełna 33 minuty mijają bardzo szybko. Płynne przejścia pomiędzy numerami nadają całości charakteru płyty koncepcyjnej, choć próżno szukać tu dwóch identycznych numerów. Graves In the Sky ma wręcz potencjał radiowy, You Know i When Will You Learn? brzmią jak hołd oddany dokonaniom Ozzy’ego z lat 90., a w No Way To Live aż chce się usłyszeć gardłowych ryków Johna Crowbara – dobrze rezonuje mi ten numer z Power to Live z debiutu Sun Dont Shine. Z kolei Brain Matter / No God oraz Distorted to chyba najmocniejsze doomowe nawiązania do ery Lorda Petrusa na wokalu.

Nie wystarczy przesłuchać The Interpretation of Nightmares tylko raz. To album zaskakujący, nieoczywisty i zbalansowany. Umiejętnie czerpie z tradycji, na których przez lata budowano heavy metal, dokładając do tego własne doświadczenia członków zespołu, czego efektem jest wielogatunkowy miks. Element, którego momentami brakuje tu w porównaniu do Edge of Existence , to wyraźniejsze partie klawiszowe, których przed siedmiu laty było zdecydowanie więcej, a dziś ustępują miejsca mocniejszemu brzmieniu opartemu na trzech gitarach. Jeżeli jednak miałbym wybierać, do którego z tych dwóch longplejów będę wracać częściej, stawiam all-in na The Interpretation of Nightmares .

Przejdź do strony głównej Wróć do kategorii Recenzje

Reklama

Bestsellery

Newsletter

 

Korzystanie z tej witryny oznacza wyrażenie zgody na wykorzystanie plików cookies. Więcej informacji możesz znaleźć w naszej Polityce Cookies.
Nie pokazuj więcej tego komunikatu